Anne babalar boşanma sürecinde hem kendilerini hem de çocuklarını bu sürece nasıl hazırlayacakları konusunda çoğu zaman sıkıntıya düşerler. Çocuklarına ne söyleyip ne söylemeyecekleri ve nasıl söyleyecekleri oldukça belirsiz kalır. Bazıları çocuklarına çok az şey söylerken bazıları da çok fazla şey anlatırlar.

Boşanma süreci ile ilgili çok az şey paylaşılan, açık bir konuşma yapılmayan çocuklar evdeki duygusal gerilimi sezinler. Bu gibi durumlarda anne babalar yaşadıklarını kendilerine de itiraf edemediklerinden çocuklarına da gerekli açıklamayı yapamazlar. Çocuk evde oluşan gizlilik ortamına olumsuz davranışsal ve duygusal tepkiler verir. Aile içinde işler yolunda gitmediği halde her şeyin yolunda gittiğini söylemek çocuğun endişe düzeyini arttırır.

Bu sürece ilişkin çok şey paylaşan, evlilik sorunlarını anlatan, ayrılık planlarına ortak eden ve bu konularda sadakat bekleyen anne babalar da çocuklarının arada kalmasına sebep olurlar. Çocuk ebeveyninden birini seçmek zorunda hisseder ve gerçek duyguları hakkında açık vermemeye çalışır. Çocuğu sırdaş yapmak, taraf tutmaya zorlamak çocuk için büyük bir açmazdır.

Çocuklar anne babalarının neden boşandığını bilmek isterler. Eşler arasında karşılıklı suçlamalara, kendilerini haklı çıkarmaya müsait olan bu bilgiyi verirken sükunetle hareket etmek gerekir. Söylenecek olanların ilerde ilişkiler açısından ne gibi sonuçlar doğuracağına dikkat edilmelidir. Çünkü anne baba ayrılsalar da çocuklarının anne ve babası olmaya devam edeceklerdir. Bu dönemde aile ilişkileri dinamik ve hassastır.

Boşanma bir süreçtir. Fikir birliğine vararak anne babanın birlikte yapacakları açıklama çocuğu nispeten rahatlatacaktır. Ortak açıklama ayrıca çocuğun diğer bir ebeveynle gizli ittifak kurmak zorunda kalma olasılığını da zayıflatır. Bazı durumlarda anne babalar ayrılık sürecinden çok fazla etkilenip, kriz içinde olabilirler. Bu gibi durumlarda olayın etkisinde kalmamış olan bir kişi çocuğa açıklamada bulunabilir.

Çocuklara öncelikle verilmesi gereken bilgiler, büyüdükleri zaman açıklanacak bilgiler ve asla paylaşılmayacak olan mahrem bilgiler üzerinde anne baba fikir birliğine varmalıdır. Çocuğa bazı şeyleri bilmemeleri gerektiği kesin bir dille anlatılırsa gereksiz bir yük almamış olacaktır. Ancak bazı durumlarda çocukla paylaşılması uygun olmayan durumlar hakkında çocuk ipuçlarıyla farkına varmış olabilir. O zaman gerçeğin saklanması çocuğu daha huzursuz edebilir.

Boşanma sürecinde anne babanın yaşadığı acıyı dindirme sorumluluğu çocuğa verilmemelidir. Çocuğa bu konu ile kendilerinin başa çıkabileceklerini tekrar tekrar anlatmalıdırlar. Ayrılığın ardından çocuğa neler olacağı hakkında açık ve net bilgi verilmelidir. Anne babasının nerede yaşayacağı, kendisinin kiminle kalacağı, hangi sıklıkta diğer ebeveyni ile görüşeceğini bilmesi gerekir. Elden geldiğince düzenli ve güvenilir bir günlük yaşam sunulmalıdır. Ebeveynle olan ilişkilerde ve sosyal yaşamda süreklilik sağlanmalıdır.

Nilgün Sarı

Uzman Psikolojik Danışman